Μολονότι ο ήχος σα φυσικό φαινόμενο υπήρξε το αντικείμενο μελέτης ήδη από την εποχή των αρχαίων Ελλήνων κλασσικών, η εφαρμογή αυτή της γνώσης στο σχεδιασμό χώρων ακρόασης έγινε αντικείμενο επιστημονικής έρευνας μόλις στο τέλος του περασμένου αιώνα. Ακριβώς τότε που η ανάγκη για αναθεώρηση των κλασσικών μορφών της αρχιτεκτονικής υπαγορευμένη από το μοντέρνο κίνημα, προετοίμαζε το αρχιτέκτονα να καλωσορίσει τη γνώση και να αποχαιρετήσει πρόθυμα την πεπατημένη οδό, ήτοι την μέθοδο της αντιγραφής αιθουσών του παρελθόντος.